“Τον τζιαιρό σας έκαμναμεν θκιο τζιαι τρεις δουλείες”

Μιχάλης Αντωνίου

Ένα θέμα που μου έχουν θέσει πολλοί νέοι να γράψω και πάντα όλο και κάτι τύγχαινε και το αμελούσα. Ίσως και να το έβρισκα ανούσιο. Είναι όμως η ωμή πραγματικότητα, που όσο και αν δεν το παραδεχόμαστε αυτή ισχυεί .

Με ρωτούσαν λοιπόν πολλοί φίλοι και γνωστοί, “¨γιατί δεν κάνεις ένα θέμα για τους νέους που κάνουν δυο και τρεις δουλειές για να επιβίωσουν;” Η απάντηση που που εδινα ήταν ότι, επειδή υποσυνείδητα το θεωρούσα νορμάλ, κάτω απο τους σύγχρονες αν θέλετε συνθήκες ζωής, θα ήταν άσκοπο να κάνω ένα τέτοιο θέμα.

Όμως μετέπειτα κατάλαβα, την απόγνωση όλων αυτών των νέων που είτε σπούδασαν είτε όχι, σκίζονται κυριολκετικά στην δουλεια απλα και μόνο να τα βγάλουν πέρα. Να πληρώσουν δηλαδή το νοίκι, το ρεύμα τα νέρα, το ψώνισμα του μήνα. Αυτοί που σπούδασαν να τους πιάννει και με το δίκιο τους το παράπονο ότι δεν βρίσκουν δουλείες στο αντικείμενο του ή κι αν βρουν μιλάμε για μισθούς πέινας, ή ακόμη ακούνε το περιβοήτο σλόγκαν “θέλουμε εμπειρία τουλάχιστον πέντε χρόνων”. Λες και η πείρα θα ρθει σαν απο μηχανής Θεός, να σε βρει, αν δεν δώσεις την ευκαιρία στον άλλο να αποδείξει τις δεξιότητες του.

Και το κερασάκι στην τούρτα, είναι να ακούς απο μεγαλύτερους ανθρώπους “Εγω τον τζιαιρό σας έκαμνα 2-3 δουλειές. Τζιαι εν ελαλούσαμε τίποτε”. Εκει είναι που σου έρχεται να ανοίξεις το στόμα σου και να τους πεις “Τον τζιαιρό σας όμως έβρεσιε λίρες”. Τότε που με ευκολία η τράπεζες έκαναν δάνεια για να πηγαίνουν στα…μπουζούκια και να ξοδεύουν αλόγιστα. Τότε που ήθελαν αντί για ένα σπίτι κανονικό να ζέις, οκέλλες με διπλα και τριπλα σαλόνια, και όλου του κόσμου τις ανέσεις. Τότε οι τράπεζες έδιναν δάνεια με το παραμικρό.

Τώρα, για δοκιμάστε να δανειστείτε, και θα δείτε πόσο δύσκολο είναι να κάνεις δάνειο, αν τελικά καταφέρεις και τους πέισεις να σε δανείσουν.

Όποταν, μπορούμε και μεις να μιλάμε εκ του ασφαλούς, αν “εβρεσιε λίρες”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *