Η μαρτυρία κοπέλας για την μητέρα της. Πως απο καταγμα στο ισχίο, κατέληξε απο πενυμονία απο εισρόφηση
Στις 31 Μαρτίου, η μητέρα μου εισήχθη σε κλινική με κάταγμα στο ισχίο και στον ώμο, μετά από πτώση. Στις 3 Απριλίου, υποβλήθηκε σε επέμβαση στο ισχίο, η οποία πήγε πολύ καλά.
Ο ώμος, όπως μας είπαν, θα παρακολουθούνταν για πιθανή επέμβαση στο μέλλον. Λόγω σακχάρου δεν είχε δόντια και με το τραυματισμένο χέρι ήταν δύσκολο να φάει μόνη της. Τις πρώτες δύο μέρες της πολτοποιούσαν το φαγητό – έπειτα όμως αυτό σταμάτησε, χωρίς εξήγηση.
Ο πατέρας μου πήγαινε καθημερινά μεσημέρι και απόγευμα για να τη βοηθάει στο φαγητό.
Στις 7 Απριλίου, ημέρα που θα έπαιρνε εξιτήριο, ο πατέρας μου πήγε το πρωί να τη συνοδεύσει στο σπίτι. Τη βρήκε αναίσθητη στο κρεβάτι, με κομμάτι ψωμιού στο στόμα. Κάποιος της είχε δώσει στερεό φαγητό χωρίς επίβλεψη, με αποτέλεσμα να πνιγεί.
Μεταφέρθηκε διασωληνωμένη στην εντατική, χωρίς αισθήσεις. Της έγινε τραχειοστομία, αλλά για 15 ημέρες δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση. Τελικά, κατέληξε. Η αιτία θανάτου ήταν πνευμονία από εισρόφηση.
Η μητέρα μου δεν πέθανε από «τύχη κακιά». Έφυγε επειδή κάποιοι δεν έκαναν αυτό που έπρεπε. Όταν ένας άνθρωπος βρίσκεται σε νοσηλευτικό περιβάλλον, δικαιούται ασφάλεια, προσοχή και υπευθυνότητα. Κάποιοι δεν την προστάτεψαν όταν έπρεπε. Και αυτό δεν μπορεί να περάσει έτσι.
