Στην φυλακή βρίσκεται μητέρα ενός 10χρονου αγοριού, για… ανυπακοή διατάγματός απο το Οικογενειακό δικαστήριο Λεμεσόυ. Ο 10χρονος κλαίει και οδ΄λυρετααι αποζήτώντας την μητέρα του με την δικηγόρο να αποστέλνει σχετική επιστολ΄ξη στο ΠτΔ και τομν Γενικό Εισαγγελέα.
Αυτούσια η επιστολή
Εξοχότατε Πρόεδρε της Δημοκρατίας,
Έντιμε Γενικέ Εισαγγελέα
Θέλουμε να φέρουμε εις γνώση σας τα κάτωθι σχετικά με απόφαση που εκδόθηκε στις 13/02/2025 στα πλαίσια αίτησης παρακοής διατάγματος από τον Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού από τον Έντιμο Δικαστή.
Η παρούσα επιστολή δεν τίθεται ενώπιον σας για νομικούς σκοπούς ούτε για αξιολόγηση της απόφασης εφόσον αυτό αφορά άλλη διαδικασία η οποία και ήδη ακολουθείται. Η παρούσα αποστέλλεται ξεκάθαρα για ανθρωπιστικούς λόγους και προς το συμφέρον, την διαφύλαξη και την προστασία της ψυχικής και σωματικής υγείας του παιδιού.
Συγκεκριμένα η απόφαση πέραν της καταδίκης της μητέρας του ανηλίκου έχει άμεσο αρνητικό αντίκτυπο στην σωματική και ψυχική υγεία του ανήλικου που διανύει το 10 έτος της ηλικίας του. Ο ανήλικοςμετά την έκδοση απόφασης διαμένει μαζί με την αδελφή του η οποία είναι 25 ετών και φοιτήτρια. Η παρούσα υπόθεση είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση η οποία πρέπει να κριθεί με βάση τα δικά της περιστατικά ένεκα του ότι ο ανήλικος τόσο κατά την συνέντευξη του στο Πρωτόδικο Δικαστή όσο και οι καθημερινές του δηλώσεις στους Λειτουργούς του Γραφείου Ευημερίας αποκαλύπτουν την έντονα εχθρική, αρνητική και απεχθή στάση του προς το πρόσωπο του πατέρα αλλά παρόλα αυτά οι υπηρεσίες κοινωνικής ευημερίας σε καθημερινή βάση και στην προσπάθεια τους να εφαρμόσουν την εκδοθείσα απόφαση αγνοούν πλήρως την ψυχική και σωματική υγεία του ανήλικου και προς τούτο ενημερώθηκε και η επίτροπος δικαιωμάτων του παιδιού για να επέμβει άμεσα.
Η εκδοθείσα απόφαση πέραν της καταδίκης της μητέρας του ανήλικου διέταξε όπως ο ανήλικος τεθεί στην φύλαξη του πατέρα αμέσως και για όσο διάστημα η μητέρα του ανήλικου εκ των πραγμάτων αδυνατεί να ασκήσει την φύλαξη του ως οι πρόνοιες του προηγούμενου εκδοθέντος διατάγματος. Το πρωτόδικο Δικαστήριο πέραν της εκδοθείσας απόφασης αγνόησε παντελώς ότι ο πατέρας του ανήλικου είναι κατηγορούμενος για αδικήματα σωματικής και ψυχολογικής βίας ως προς τον ανήλικο και προέβη στην επισφαλή διαταγή να ανατεθεί η φύλαξη στον τελευταίο ενώ θα μπορούσε κάλλιστα να εξετάσει το αίτημα της συνηγόρου της μητέρας να ανατεθεί η προσωρινή φύλαξη στην θυγατέρα της.
Ο ανήλικος εν μία νυχτή εβρέθηκε βιαίως να αποχωριστεί το μοναδικό πρόσωπο το οποίο μεριμνούσε καθημερινά για την φροντίδα του και ήτο το μοναδικό πρόσωπο με το οποίο αισθανόταν ο ανήλικος ασφάλεια και ηρεμία ενώ το πρωτόδικο δικαστήριο θεώρησε ορθότερο να αναθέσει την προσωρινή φύλαξη όχι στην αδελφή του αλλά στον πατέρα με τον οποίο ο ανήλικος αισθάνεται τρόμο και αποστροφή.
Η μητέρα του ανήλικου είναι εγγεγραμμένη ιατρός στο επάγγελμα, καλού χαρακτήρα και η μόνη η οποία είχε αναλάβει όλη την οικονομική στήριξη της οικογένειας τόσο για τα καθημερινά έξοδα όσο και για την στέγαση και σίτιση του ανήλικου. Γεγονός το οποίο δεν φαίνεται να θορύβησε ούτε να λήφθηκε υπόψη από τον πρωτόδικο Δικαστή παρόλο που τέθηκαν υπόψη του κατά τον μετριασμό της ποινής.
Ο Πρωτόδικος Δικαστής επέλεξε να εξαντλήσει όλη του την αυστηρότητα όχι μόνο εναντίον της μητέρας αλλά και εναντίον του ίδιου του ανήλικου αφού αγνόησε παντελώς τις επιθυμίες, τα συναισθήματα αλλά και τις συνέπειες της απόφασης στον ίδιο τον ανήλικο.
Ο ανήλικος σήμερα βρίσκεται σε άθλια ψυχολογική κατάσταση σε σημείο που άρχισε να εμφανίζει παθολογικά συμπτώματα, αφού ο ίδιος νιώθει ότι φέρει ευθύνη για την εξαφάνιση και την φυλάκιση της μητέρας του ένεκα του ότι ο ίδιος ο πατέρας αγνοώντας τα αρνητικά συναισθήματα του για αυτόν απειλούσε ευθέως τον ανήλικο πως αν δεν τον ακολουθήσει θα καλέσει την αστυνομία και θα έχει σοβαρά προβλήματα η μητέρα του κάτι το οποίο μπορεί να διαπιστωθεί από το οπτικογραφημένο υλικό που τέθηκε ως τεκμήριο στην πρωτόδικη διαδικασία.
Η ψυχολογική και σωματική κατάσταση φαίνεται να αγνοείται από τις υπηρεσίες κοινωνικής ευημερίας εφόσον εκτός του ότι δεν μερίμνησαν τουλάχιστον να επισκεφθεί ένας παιδοψυχολόγος τον ανήλικο αλλά ούτε να μεριμνήσουν να επικοινωνούν μαζί του μέσω διερμηνέα αφού η μητρική γλώσσα του ανήλικου είναι τα ρωσικά και δεν αντιλαμβάνεται ή εκφράζεται πλήρως μέσω της ελληνικής γλώσσας.
Το μόνο που πράττει το γραφείο ευημερίας αγνοώντας το συμφέρον το ανηλίκου είναι να ασκεί καθημερινή πίεση στον ανήλικο ζητώντας του σχεδόν κάθε μέρα να γίνουν συναντήσεις με τον πατέρα του παρόλο που στην πρώτη συνάντηση ο ανήλικος έφυγε από τον χώρο 3 φορές, χωρίς να τον αφήσουν να ηρεμήσει μεταξύ των νέων συναντήσεων και προπάντων χωρίς να γίνει αρχικά μια ψυχολογική αξιολόγηση του ανηλίκου, αγνοώντας την κατάσταση του.
Κατά την δεύτερη επικοινωνία με τον πατέρα, ο ανήλικος και πάλι έφευγε από τον χώρο με αποτέλεσμα το γραφείο κοινωνικής ευημερίας αδικαιολόγητα να επιτεθεί λεκτικά φωνάζοντας και επιρρίπτοντας ευθύνες προς την αδερφή του ανήλικου λέγοντας της πως δεν βοηθάει την κατάσταση και ο πατέρας να ουρλιάζει πως αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί και θα πάει στην αστυνομία και όλα αυτά στην παρουσία του ανηλίκου σε σημείο που να επενέβη η ασφάλεια του πολυκαταστήματος στο οποίο πραγματοποιήθηκε η συνάντηση.
Όλα τα ανωτέρω καταδεικνύουν πως τόσο το γραφείο κοινωνικής ευημερίας όσο και ο πατέρας ενεργούν με τρόπο που δείχνει πως βάζουν σε δεύτερη μοίρα τον ανήλικο και πως το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να εκτελεστεί η απόφαση του Δικαστηρίου με οποιονδήποτε κόστος. Με κάθε σεβασμό το πρώτο μέλημα του γραφείου κοινωνικής ευημερίας θα έπρεπε να ήταν ο ανήλικος και όχι το πως θα απαλλαχθούν από την υποχρέωση που τους έθεσε το πρωτόδικο Δικαστήριο.
Την άσχημη ψυχολογική κατάσταση του ανήλικου και της καθημερινής επιδείνωσης αυτής προσπαθεί με νύχια και με δόντια να την αντιμετωπίσει η αδερφή του εφόσον δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για την κατάσταση αυτή ούτε οι υπηρεσίες κοινωνικής ευημερίας αλλά ούτε ο ίδιος ο πατέρας αλλά το μόνο που επιθυμούν είναι με οποιοδήποτε κόστος να εκτελεσθεί η πρωτόδικη απόφαση.
Ο ανήλικος αρνείται πεισματικά να πάει στο σχολείο, κλαίει ασταμάτητα και ζητά την μητέρα του απεγνωσμένα. Θεωρούμε σημαντικό να αναφέρουμε πως εκτός από την ψυχολογική και σωματική φροντίδα του ανηλίκου η θυγατέρα της μητέρας, βαρύνετε και με την φροντίδα του ίδιου του ανηλίκου, της οικίας τους αλλά και την εξεύρεση χρηματικών πόρων για να επιβιώσουν αφήνοντας πίσω οποιαδήποτε άλλη υποχρέωση έχει. Επομένως γίνεται αντιληπτό ότι δεν έγινε καμίααντιστάθμιση των θετικών και αρνητικών συνεπειών που επήλθαν όχι μόνο ενάντια της μητέρας αλλά και του ίδιου το ανήλικου και της οικογένειας του.
Η παρούσα αποστέλλεται ως έκκληση άμεσης βοήθειας/ παρέμβασης της οικογένειας προς όλους
