Στην κορυφή ενός βουνού, μακριά από την πόλη και τις ανέσεις που θεωρούμε δεδομένες, ζει ένας 19χρονος σε ένα λυόμενο, μια ιστορία που φέρνει ξανά στο φως η Ελεν Χρίστου
Είναι από εκείνες τις ιστορίες που συνήθως δεν φτάνουν στα δελτία ειδήσεων. Τίποτα “εντυπωσιακό” ή “ηρωικό” στα μάτια των πολλών.
Αλλά είναι μια πραγματικότητα σκληρή, ανθρώπινη και απολύτως υπαρκτή. Ο νεαρός αυτός δεν έχει τίποτα δικό του.
Ούτε περιουσία ούτε όχημα, είναι άνεργος ενώ θέλει να εργαστεί.
Ο νεαρός ούτε εισόδημα, ούτε κοινωνική ασφάλεια. Η καθημερινότητά του είναι μια διαρκής μάχη με τις βασικές ανάγκες: ζέστη τον χειμώνα, πόσιμο νερό, μετακίνηση, ακόμη και πρόσβαση στο φαγητό. Οι νύχτες στο βουνό είναι βαριές.
Η θερμοκρασία πέφτει απότομα και η απομόνωση κάνει την ψυχολογία να δοκιμάζεται. Το λυόμενο που τον στεγάζει δεν είναι σπίτι. Είναι μια προσωρινή λύση που έχει γίνει μόνιμη συνθήκη. Κι όμως, πίσω από αυτές τις δυσκολίες κρύβεται μια αποφασιστικότητα που δύσκολα συναντάς σε ανθρώπους με πιο άνετες ζωές.
Παλεύει για να σταθεί μόνος στα πόδια του, να βρει εργασία, να δημιουργήσει κάτι δικό του , να νιώσει ότι ανήκει κάπου.
Το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας, όσο κι αν προσπαθεί, συχνά αφήνει πίσω του νέους σαν αυτόν. Νέους που δεν έχουν υποστήριξη, γνωριμίες, οικονομικούς πόρους. Νέους που ξεκινούν τη ζωή τους σε συνθήκες επιβίωσης.
Όμως στα 19 του, έχει μπροστά του χρόνο. Έχει όνειρα. Έχει τη δύναμη να συνεχίσει. Και αυτό αξίζει να το δούμε, να το αναγνωρίσουμε και κυρίως να το στηρίξουμε.
Γιατί τελικά, οι ζωές που βρίσκονται στα όρια της κοινωνίας δεν πρέπει να μένουν αόρατες
