Η εικόνα στις Κεντρικές Φυλακές παραμένει ασφυκτική. Παρά τις κατά καιρούς εξαγγελίες και τις υποσχέσεις για αποσυμφόρηση, κρατούμενοι εξακολουθούν να κοιμούνται πέντε πέντε σε χώρους που προορίζονταν για πολύ λιγότερους.
Η πραγματικότητα πίσω από τα κάγκελα δεν αλλάζει με δηλώσεις· αλλάζει με πράξεις, και αυτές μέχρι σήμερα απουσιάζουν.
Η τελευταία επίσκεψη του αρμόδιου αξιωματούχου, του κ. Φυτιρή, στις Κεντρικές Φυλακές ήρθε να επιβεβαιώσει αυτό που όλοι γνωρίζουν αλλά κανείς δεν αντιμετωπίζει ουσιαστικά. Υπερπληθυσμός, έλλειψη χώρων, πίεση στο προσωπικό και συνθήκες κράτησης που απέχουν από το να χαρακτηριστούν ανθρώπινες.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Όταν σε ένα κελί στοιβάζονται πέντε άτομα, δεν μιλάμε απλώς για δυσκολία, μιλάμε για καθημερινή υποβάθμιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Μιλάμε για εντάσεις, για κινδύνους, για συνθήκες που επιβαρύνουν τόσο τους κρατούμενους όσο και τους δεσμοφύλακες.
Και όλα αυτά σε ένα σύστημα που υποτίθεται ότι στοχεύει όχι μόνο στην τιμωρία, αλλά και στη σωφρονιστική διαδικασία. Τ
To πιο ανησυχητικό όμως δεν είναι ότι η κατάσταση είναι γνωστή. Είναι ότι έχει καταντήσει «κανονικότητα». Kαι αυτή η κατάσταση εξαναγκάζει επίσκεψη του Υπ. Δικαισύνης να εςπισκεφθεί ξανα τις φυλακες εντός των επόμενων ημερων.
Η αποσυμφόρηση των φυλακών δεν είναι άλυτο πρόβλημα. Υπάρχουν λύσεις: εναλλακτικές ποινές, ταχύτερη εκδίκαση υποθέσεων, επανεξέταση προσωρινών κρατήσεων, επενδύσεις σε υποδομές. Αυτό που λείπει δεν είναι η γνώση, αλλά η πολιτική βούληση να ληφθούν αποφάσεις που ίσως κοστίζουν πολιτικά, αλλά κερδίζουν κοινωνικά. Όσο οι κρατούμενοι συνεχίζουν να κοιμούνται πέντε πέντε, καμία επίσκεψη, όσο «συμβολική» κι αν παρουσιάζεται, δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία. Οι Κεντρικές Φυλακές δεν χρειάζονται άλλες διαπιστώσεις. Χρειάζονται λύσεις – τώρα, όχι στην επόμενη επίσκεψη.
