Έφυγε ένας φίλος πολύ καλός. Από εκείνους που δεν χρειάζονταν πολλά λόγια για να καταλάβεις την αξία τους. Είχε κοφτερό μυαλό, καθαρή σκέψη και –το πιο σπάνιο– πάντα μια λύση για όλα. Όχι θεωρητική, αλλά ανθρώπινη, πρακτική, ειπωμένη με ηρεμία και ουσία. Μόλις 35 ετών.
Πολύ νέος για να φύγει, αλλά αρκετά ώριμος για να αφήσει πίσω του αποτύπωμα. Καταγόταν από το Λιοπέτρι, έναν τόπο που κουβαλά ιστορία, χαρακτήρα και ψυχή – όπως ακριβώς κι εκείνος. Ήταν άνθρωπος που ήξερε να ακούει, να σκέφτεται και να στέκεται δίπλα στους άλλους χωρίς φανφάρες. Η απουσία του βαραίνει.
Όχι μόνο γιατί έφυγε νωρίς, αλλά γιατί ήταν από εκείνους που τους χρειάζεσαι στη ζωή: όταν τα πράγματα μπερδεύονται, όταν ψάχνεις καθαρή κουβέντα, όταν θες μια αλήθεια χωρίς σκληρότητα. Η μνήμη του θα μείνει ζωντανή στις συζητήσεις, στα γέλια, στις στιγμές που κάποιος θα πει «αν ήταν εδώ, θα ήξερε τι να πει».
Καλό σου ταξίδι φίλε. Το μυαλό σου, η σκέψη σου και ο τρόπος σου θα μας θυμίζουν πάντα ότι κάποιοι άνθρωποι, όσο κι αν φεύγουν νωρίς, προλαβαίνουν να αφήσουν ουσία. Και αυτό δεν χάνεται.
M.A
