Με αφορμή τα τριαντάχρονα του Ισαάκ Σολωμού, αρκετή συζήτηση φαίνεται να προκλήθηκε γύρω από την ενδυματολογική επιλογή του Φειδία. Ωστόσο, ίσως θα ήταν καλύτερο να μην αφήσουμε την ενδυμασία να επισκιάσει το πραγματικό νόημα της εκδήλωσης. Σε μια τόσο σημαντική περίσταση, η ουσία βρίσκεται στους ανθρώπους, στη σημασία της παρουσίας τους και στο γεγονός που τιμάται — όχι αποκλειστικά στο τι επέλεξε να φορέσει ένας από τους παρευρισκόμενους.
Από την άλλη, δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι η συγκεκριμένη εμφάνιση του Φειδία ήταν αρκετά διαφορετική και, ως εκ τούτου, τράβηξε τα βλέμματα. Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι ίσως αυτό ακριβώς επιδίωκε: να ξεχωρίσει και να προσελκύσει την προσοχή. Άλλωστε, η ενδυμασία αποτελεί έναν τρόπο έκφρασης και ο καθένας έχει δικαίωμα να επιλέγει το στυλ με το οποίο αισθάνεται άνετα.
Παράλληλα, όμως, είναι σημαντικό να διαχωρίσουμε την προσωπική έκφραση από το πλαίσιο στο οποίο αυτή εκφράζεται. Δεν είναι η ενδυμασία που καθορίζει τον σεβασμό, ούτε ένα κοστούμι ή ένα επίσημο ένδυμα κάνει κάποιον περισσότερο ή λιγότερο αξιόλογο άνθρωπο. Ο σεβασμός κρίνεται πρωτίστως από τη συμπεριφορά, τη στάση και τον τρόπο με τον οποίο κάποιος αντιμετωπίζει τους γύρω του.
Σε εκδηλώσεις, όμως, που έχουν ιδιαίτερη συμβολική και κοινωνική σημασία, υπάρχει και ένας άγραφος ενδυματολογικός κώδικας. Η επιλογή ενός πιο προσεγμένου και ταιριαστού με την περίσταση συνόλου θα μπορούσε να θεωρηθεί ένδειξη σεβασμού προς το γεγονός και τους ανθρώπους που τιμώνται. Δεν σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να απαρνηθεί την προσωπικότητά του ή να ντυθεί με τρόπο που δεν τον εκφράζει, αλλά ότι καλό είναι να λαμβάνει υπόψη και το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται.
Επομένως, η συζήτηση για την εμφάνιση του Φειδία δεν θα πρέπει να γίνει αυτοσκοπός. Η εκδήλωση για τα τριαντάχρονα του Ισαάκ Σολωμού έχει μεγαλύτερη σημασία από οποιαδήποτε ενδυματολογική επιλογή. Αν, μάλιστα, η εμφάνιση είχε ως αποτέλεσμα να στραφεί η προσοχή περισσότερο πάνω στον ίδιο παρά στην εκδήλωση, τότε ίσως αυτό να αποτελεί και το βασικό σημείο προβληματισμού.
Τελικά, μπορούμε να κρατήσουμε και τις δύο πλευρές: ο καθένας έχει δικαίωμα στην προσωπική του έκφραση και η ενδυμασία δεν αποτελεί μέτρο σεβασμού ή αξίας ενός ανθρώπου. Ταυτόχρονα, όμως, η περίσταση έχει σημασία. Σε μια σημαντική και επίσημη εκδήλωση, μια πιο σωστή και προσεγμένη ενδυματολογική επιλογή θα ήταν, κατά την άποψή μου, περισσότερο συμβατή με το ύφος και τη σημασία της στιγμής.
