Έχει αποδειχτεί ότι η έλλειψη επικοινωνίας μέσα στο πλαίσιο της οικογένειας ευνοεί την παραβατικότητα.
Εάν δεν υπάρχει το στοιχείο της επικοινωνίας με τους γονείς τότε αντίστοιχα το παιδί αδιαφορει και πολύ πιθανόν να εμπλακεί σε ομάδες άλλων νεαρών που μπορεί να εκδηλώσουν παραβατική συμπεριφορά.
Η εγκληματολογική έρευνα έχει αποδείξει ότι οι παραβατικές συμπεριφορές βρίσκονται κυρίως σε αγόρια μέσης ηλικίας, δεν έχει σημασία η οικονομική κατάσταση της οικογένειας.
Τα παραβατικά μέλη της παρέας συνήθως προέρχονται είτε από το ίδιο σχολείο, είτε από την ίδια γειτονιά, είτε βρίσκονται στον ίδιο χώρο εργασίας, είτε στους χώρους της νυχτερινής διασκέδασης.
Μπορεί οι παραβατικοί έφηβοι συχνά να επιδίδονται σε παραβατικές ενέργειες όπως είναι η αγορά ή πώληση ή χρήση ναρκωτικων ουσιών ,οι κλοπές, η πρόκληση ζημιών, ιδιαίτερα σε σχολικούς χώρους , επεισόδια στα γήπεδα και απειλές κατά άλλον ανηλίκων.
Οι ανήλικοι αυτοί έχουν και επιθετικές συμπεριφορές διότι έχουν στόχο να βλάψουν κάποιο άλλο άτομο.
Οι συμπεριφορές αυτές κατευθύνονται συνειδητά ή ασυνείδητα εναντίον ανθρώπων, ζώων ή πραγμάτων και αυτό είναι ένα πρόβλημα που απασχολεί τόσο τους γονείς όσο και τους εκπαιδευτικούς
Πρέπει να τονίσουμε ότι τα περισσότερα παιδιά σε κάποια φάση της ανάπτυξης τους παρουσιάζουν προβλήματα συμπεριφοράς όπως είναι ο θυμός, η απειθαρχία οι διαταραχές ύπνου, η άρνηση, η επιθετικότητα ,τα ψέματα κι άλλα ,αυτά όμως συνήθως διαρκούν για σύντομο χρονικό διάστημα και δεν εμφανίζονται σε υπερβολικό βαθμό ώστε να αποδιοργανώσουν είτε το παιδί είτε την οικογένεια.
Αν οι γονείς έχουν τους σωστούς χειρισμούς και συμβουλευτούν ειδικούς ,τότε τα προβλήματα αυτά μειώνονται μέχρι που εξαφανίζονται τελείως.
Όσον αφορά την σχέση μεταξύ «θυτών»και «θυμάτων» πρέπει να τονίσουμε ότι ο «θύτης» είναι συνήθως μεγαλόσωμος με μεγαλύτερη σωματική δύναμη, πιο επιθετικός, ενώ τα παιδιά «θύματα» μειονεκτούν τις περισσότερες φορές σε επιδόσεις, έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση ,είναι ίσως πιο μικρόσωμα, πιο ντροπαλά, μπορεί να έχουν κάποια σωματική ιδιαιτερότητα, παλιά είχαμε και τα παιδιά διαφορετικών εθνικοτήτων.
Ακόμα όμως και τα παιδιά εκείνα που έχουν μεγαλύτερο δείκτη νοημοσύνης και υπερτερούν σε επιδόσεις γίνονται πολλές φορές «θυμάτα»
Τόσο και οι «θύτες» όσο και τα «θύματα» υποφέρουν από τις επιπτώσεις της επιθετικής συμπεριφοράς, οι «θύτες» υποφέρουν από ενοχές,ανασφάλειες, άγχος και κινδυνεύουν να εξελιχθούν σε ενήλικες με παραβατική συμπεριφορά.
Τα «θύματα» έχουν και αυτά φοβίες, διαταραχές ύπνου, κατάθλιψη, άγχος σωματοποίηση των ψυχολογικών τους προβληματων.
Πρέπει να τονίσουμε ότι η επιθετικότητα είναι ένας τρόπος διεκδίκησης, που βασίζεται στο δικαίωμα που παίρνουν αυθαίρετα και όχι στον αμοιβαίο σεβασμό
Παίρνουν αυτό που θέλουν χρησιμοποιώντας βία ψυχολογική, λεκτική, και σωματική.
Είναι πολύ σημαντικό να αναφέρουμε τους παράγοντες που συντελούν στην επιθετική συμπεριφορά: μπορεί να είναι υπερβολικά αυστηροί γονείς, υπερβολικές στερήσεις και απαγορεύσεις που θέλουν να επιβάλλουν τα παιδιά τους, και αντίθετα γονείς υπερβολικά παραχωρητικοι,παρακολούθηση βίαιων προγραμμάτων στην τηλεόραση είτε στο διαδίκτυο και οι δυσκολίες της ζωής.
Γονείς μη φοβάστε να ζητήσετε τη βοήθεια του ειδικού!
Η κοινωνία πρέπει να δίνει περισσότερες ευκαιρίες στους νέους ανθρώπους, να επαναπροσδιορίζονται οι στόχοι της νέας γενιάς, να διασφαλιστούν τα μέσα για την επίτευξη των στόχων αυτών.
Πρέπει να στηρίξουμε όλοι τους θεσμούς της οικογένειας τους, θεσμούς του σχολείου και να προσπαθήσουμε όλοι μαζί να οικοδομήσουμε μία κοινωνία συνοχής και αλληλεγγύης.
