ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΥΛΟΥ
Κατ’ αρχάς, να ενημερώσουμε πως το τραγούδι θα διαγωνιστεί στη Eurovision. Σε αυτό το επίπεδο. Εκεί όπου υποτίθεται θα έπρεπε να υπάρχει ένας πολύ πιο «ποιοτικός» διαγωνισμός χωρίς τα γνωστά πανηγύρια!
Οπότε, όσο κι αν διαμαρτύρεστε για το «Jalla», αυτή είναι η κουλτούρα μας.
Τι ακριβώς σας ενόχλησε; Το ότι, όσα κι αν έχουμε ως Κυπραίοι, δεν μας φτάνουν και ζητάμε πάντα περισσότερα; Ή μήπως τα ατελείωτα οικονομικά σκάνδαλα των πολιτικών μας, που ένώ έχουν τα πάντα, θέλουν και αυτοί «Jalla»;
Και οι εικαστικοί και οι λεγόμενοι «άνθρωποι του φωτός», τι ήταν αυτό που τους πείραξε και διαμαρτύρονται;
Δεν είναι οι ίδιοι που φωνάζουν πως η τέχνη δεν λογοκρίνεται;
Τους ενόχλησε ο παραλληλισμός του μονοκάμπινου με τις κοπέλες στις πανάκριβες τουαλέτες;
Η αντίθεση της κίτρινης, πολυτελής Maserati κάπου στην Κωλοπετινίτσα, πλαισιωμένη από χαμόσπιτα;
Ή μήπως η επικίνδυνη οδήγηση των μοτοσυκλέτιστών;
Για μένα, το έργο έχει κριτικό και ταυτόχρονα ειρωνικό χαρακτήρα κι αυτό ακριβώς είναι που μου αρέσει.
Είναι όσα φωνάζουμε καθημερινά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Όσο για το «τζ’ άλλα», πρόκειται για γνήσια εξέλιξη της ελληνικής γλώσσας, που απαντά ήδη από τη βυζαντινή περίοδο στην Κύπρο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας.
Και κάτι τελευταίο:
Δεν είναι το τραγούδι που μας κάνει ρεζίλι στον κόσμο.
Είναι εκείνοι που ψηφίζουμε.
